alam kong busy ka sa party mo na sky is the limit  jan sa langit… siyempre anniv ng muling pagkabuhay mo… sa linggong to, pinaalala mo na naman na TL ka sa mga peeps na nilikha ni Daddy mo… mejo matigas lang talaga ulo namin kasi kahit ilang taon ng lumipas nung naging SuperHero ka (kahit pagsama-samahin pa ang justice league, anime at all star cast ng cartoon network)  eh kina-career pa rin namin ang pagiging bratty… pero wala pa ring mas titigas sa ulo mo kasi naging walang kamatayang hobby mo na ang patawarin kaming mga suwail mong chikiting… the best ka talaga…

oo nga pala, sorry nga pala sa mga nagawa kong kasalanan, di ko mapapangakong di na mauulit yun kasi alam mo naman ako, mejo uto-uto kay bad boy satan minsan… sorry kung lagi kang nadidisappoint sa aming mga creations mo at marami ka ng nagiging katunggali sa aming mga fans mo… sorry na di namin natupad ang Last Will and Testament mo na maging magaling na mayordoma ng buong nilikha mo… tingnan mo naman tong mundong to: ang dugyot na nga,  amoy “Eau de  Anghit” pa… dapat nga matagal mo na kaming sinisante at tinapon sa kangkungan pero dahil the best kang amo, di ka pa rin nagsasawang swelduhan kami ng mga blessings… sorry na kahit ayaw mo kaming napapatrouble eh ang hilig pa namin sa gulo… dati sampalan at sabunutan lang ang alam namin pero ngayon nagbabarilan, nagsasaksakan, at nagbobombahan na kami… at kung di man kami nagsasakitan eh napapabilis pa ang paggawa ng laway namin sa chismisan at siraan namin sa isa’t-isa… ako na ang magsosorry at nabuo ang “the buzz, showbiz linggo at star talk”… di  pwedeng maging rason na its part of growing-up naming mga kids mo kasi pa-grabe ng pa-grabe ang pinapauso naming mga kasalanan… sorry at di maubos-ubos ang mga manyak at mga kiri dito sa mundo… sorry kung pang-oscar awards ang mga script na nagagawa naming kasinungalingan.. sorry na imbes na ang hilingin namin eh mapalapit sayo eh mas gusto pa namin na humiga sa salapi,  maging politiko na kurakot at maging mukhang pinaglihi sa hollywood star…

saka sorry nga pala na nung bata ako takot ako sa mga kodak mo… bata pa ako nun kaya di ko pa alam na sobrang gwapo ka pala… sus parang di mo naman alam na cute ka… at ngayong matanda na ako na-aappreciate ko na ang kagandahan mong lalaki saka syempre ang mga swabe mong one liner na words of wisdom… at dahil dun kulang pa ang thumbs up ng centipede para sa ka-astigan mo…

teka yung kiss ko? mwah… o hug naman.. yaannnnnnn…

sa post na to… hindi ako ang the great…. Ikaw yun…;p-PAPAJESUSTRULYROCKS

cheers ba cheers? Cheers!!!!!!!

Mga langgam dito sa amin parang Hukbo ng Sandatahang Rebolusyonaryong Nagkakaisa… Tama ba namang gawing Camp Aguinaldo yung keyboard namin? Hindi ko alam kung bakit pero ang hilig-hilig nilang ilaan para sa mga pabahay project nila ang keyboard ko… Habang ako eh hirap na hirap magpipindot times ten para sa isang letter lang dahil mukhang tinirikan na naman ng mga langgam ng livelihood community ang isang piraso ng pindutan ko… at di lang yon guys, mukhang may bagong batalyon na naman ng mga langgam ang magsisililipat bahay papunta sa keyboard ko…

Kung makapag martsa sila sa harapan ko parang buong giting pa nilang sinisigaw ang “The Proud, The Few, The Marines!!!” Lahat na ata ng massacre pinlano ko na with military precision, pero parang may ninong ata to sa furenaria, may renta na sa sementeryo at may insurance na ang mga mahal sa buhay kaya hindi na takot mamatay… sana alam nyo yung feeling na tuwing sa pag-aakala kong namamatay na sila at unti-unti ko ng nacoconquer ang mga barracks nila eh saka naman sila magpapasiklab ng kanilang sandatahang lakas… parang “mama mia, here we go again”… feeling ko mga sacrificial lambs lang yung mga pinapabayaan nilang patayin ko… mas malupit pa rin talaga ang counter-terrorist operations nila, parang ako yung nagmumukhang burot every encounter namin… isang langgam muna lalabas, kulang na lang torotot at bandera mukha ng parade of colours tapos hanggang maya-maya magsusunuran na ang mga disipulo at mga propeta… Akala mo mga bugtong na anak ni Bathala kung magpakita sakin… Kung makapang-akyat panaog akala mo mga titulado at mga priviliged citizens ng keyboard ko… Akala mo may legal rights na manirahan sa keyboard ko., grabe, so kapal di ba?..  Kaya bago pa ako maging proud owner ng isang ant farm at baka biglang maisipan nilang magrelocate at pagtulung-tulungang i-bayanihan ang keyboard ko, dinispatya ko na ang pest infested kong keyboard…

Pero okay na rin to kesa naman dati na nakikidagdag pa sa sakit ng ulo ko ang printer namin… May pagka-printer-slash-thumbprint-slash-shredder ang printer namin dati eh… In its best times magpriprint siya ng maayos at walang kapalya-palya pero in its worst times eh kung mag-print parang mas mababasa mo pa thumbmark ko kesa yung printout nya… meron pang pakulo yan na mukhang Bar Code yung pagkakaprint kasi talaga namang mas malupit pa ang stripes nya kesa sa balat ng Zebra… kelangan mong maging higly literate with a twenty-tweny vision para lang mabasa siya pero siyempre practice makes perfect… and i got a lot of practice…

Meron once, nagpuyat ako sa paggawa ng case presentation namin, mejo malapit na akong mangisay sa pagod at pagpriprint na lang talaga ang itutulog ko.. pero nag-uumpisa pa lang akong matulog na parang tupa ng biglang magising ako na may ugong ng bulldozer na dumadaan sa loob ng bahay namin.. pagtingin ko sa printer naming walang silbi, on process na niyang ginawang Origami Art ang mga papel ko!!! Tupi-tupi na nga, punit-punit pa… yung tipong kulang na lang calligraphy eh paper fan na siya… matatanggap ko pa kung kalabaw siya para araruhin na parang sakahan yung mga papel ko.. pero hindi eh.. PRINTER siya!!! PRINTER!!! ano ba namang mahirap intiindihin dun?… sumagot kayo!!! ano? BOW

cheers!!

glesy the great ;p

]]> http://anakngpiso.wordpress.com/2009/04/09/the-proud-the-few-the-sandatahang-maka-langgam/feed/ 14 anakngpiso http://anakngpiso.wordpress.com/2009/03/20/limit-the-unlimited/ http://anakngpiso.wordpress.com/2009/03/20/limit-the-unlimited/#comments Fri, 20 Mar 2009 02:47:48 +0000 glesy the great http://anakngpiso.wordpress.com/?p=370 ]]>

Nung kuriputin ng globe ang unlimited promo nila dati, isa ako sa mga umangal na akala mo pinagkaitan ng buong article ng karapatang pantao… “Una na nilang tinanggal ang drop call, tapos ngayon naman yang unli ko… ano naman ang isusunod nila, ang puri namin!?!!!” Halos 7 days of God’s holy week ata akong unli ng mga pinagpalang araw na yun na parang 7-eleven in its grand-opening lagi ang load ko, kulang na lang eh ribbon cutting araw-araw… Para rin akong NSO na may census ng Globe user’s… During peak days, kaya kong punuin ang inbox mo kung mejo maliit ang space nyan, tipong kahit wala kang load eh magloload ka para lang murahin ako at bantaan ang aking buhay… mejo pindot to the max ako noon na kung meron lang group of muscles sa may hinlalaki malamang may six packs na siya…  hindi lang letter ng keypad ko ang matatanggal pati na siguro ang thumbmark ko… Damang-dama ko ang the power of communication noon, daig ko pa ang naka-kapa, naka-tiara at baston… Kung si beethoven kayang mag-piano ng completely deaf, ako naman kaya kong magtext ng completely blind at may kasama pang smilies… kung ung Typing na subject ko nung college eh cellphone at hindi typewriter malamang isang hambog at kumakalampag na UNO ang grade ko at pwede na ring mag-resign ang prof ko…

Kaya naman nung tinanggal nila ang halos 10 peso a day na unli… parang may punitan ng cedula sa balintawak na mangyayari sa pagkatao ko… Pero…

Ngayon? Di ba kayo naaasar sa mga chain messages na ipinapangako ang karumaldumal mong kamatayan kung di mo siya isesend sa lahat ng tao sa phonebook mo … kasi ako asar na asar na rin ako sa mga ganyang messages… parang gusto kong hanapin kong sino ang puno’t dulo ng text na yan at ipadanas ang sarili nyang description ng karumal-dumal na kamatayan with personalized bonus pa galing sakin…

Meron pang nagtetext na akala mo eh galing sya sa sarili kong tadyang kung humirit ng… “Hon, loadan mo ako ng 150” kaya naman ang reply ko kagad eh “Hon, mo mukha mo!!!”… Iba naman kasi ang kurba ng mukha sa kapal ng mga taong yan di ba? ako nga hindi nakakapagload ng 150 tapos ikaw pa loloadan ko!?!

At mga text na “phwedeh bhang mhakipag-text mhate?” di ba umuulang ng “H”? di mo alam kung kakaburot lang sa scrabble nitong taong to… Kaya ang reply ko na lang eh walang kagatol-gatol na “SINOH TOHHHHHHHHHHHH?” baka kasi matuwa siya pag nabasa nya ang favorite letter nya… kaya lang napa-isip ako, baka kasi sa sobrang tuwa nya eh tumawag pa sya… at nung sinabi na niya ang pangalan nya…  na ang hilig pang magforward ng mga chipanggang mga text messages in the middle of the night… ang sabi ko na lang eh “textmate tayo after 1 week bagong nakaw ko lang tong cellphone na to eh… kakapatay ko pa lang sa dating may-ari, baka mahuli ako” at to complete the message meron pa akong “Sssshhhhhhhhhhhhh!!!” sa huli para matapos na ang mundo ng “H”

yun lang.. bow, cheers;p-glesy the great

content of this entry was transferred to another page…

basta ibang page.. secret walang clue…. punta ka dito kung di mo pa nababasa… at magcomment ka kung ayaw mong magkalimutan tayo…  cheers;p-glesy the great

Naranasan mo na bang matulog na parang kindat at kurap lang ang itinulog mo?  sa sobrang ikli, parang di ka man lang binigyan ng chance na tumulo ang laway habang natutulog… nag uumpisa pa lang mag hello world ang laway mo eh kelangan mo na pala kagad bumangon… parang di nga man lang napanis laway mo kasi pag gising mo parang bagong toothbrush pa rin ang pakiramdam mo…minty fresh breath ika nga… nag-e-ehem-ehem pa nga lang ang hilik mo at hindi pa kumukulot-kulot…  pagbangon mo pwede ka na kagad bumili ng pandesal sa kanto ng walang hilamos kasi willing kang itaya ang puri mo na wala kang muta… at pinapakilala pa lang ang mga characters sa panaginip mo eh bigla ka na lang magigising kasi minumura ka na ng malutong ng alarm clock mo…

kahit siguro gaano kalaki  at kabilog ang mata mo eh sisingkit at sisingkit pa rin yan pag naranasan mo ang ganitong tulog na parang isinangla lang sayo… kahit siguro kwago kayang gawing mukhang chekwa… siguro kung kumanta ka na lang ng twinkle, twinkle little star ng dalawampung beses habang nakapikit eh ganun lang din ang katumbas ng tulog mo… ewan ko kung tulog bang matatawag yun…

at alam nyo kung anong naging consequence sakin ng ganyang tulog? dahil sa sobrang antok ko sa jeep,  sa malayuang tingin para akong nang-aagaw ng halik sa katabi ko… mukha akong anchors away sa loob ng jeep… (anchors away=ride sa enchanted kingdom)… siguro nakakagulat yung animo’y pagdamba ko… akala mo kung sinong ginugulat kasi may kasama pang kalampag… pansin ko pati mga kasama ko as jeep nagugulat na may kasamang takot…  akala siguro nila mag-aannounce ako ng “holdap to, walang kikilos ng masama”

welcome to me… happy to see myself na nagngangatngat na naman ng oras sa pagbloblog… cheers;p-glesy the great

wala ng drama-drama at ek-ek up to the heavens… gusto ko munang mag-hibernate sa internet… pwera na lang kung hindi talaga siya extra-curricular activity… pero kung mamataan nyo man ang bahid ko pwede nyo akong sitahin, bigyan ng tiket at mangotong sa akin… battle of will lang naman para sakin… a dare to beat lang… kasi di na naman ako marunong magpreno eh… di na ako kakaway kasi hindi ko alam kung kaya ko nga… kaya ko yan.. never say die… lablots at cheers;p-glesy the great

bow…

Balik WordPad na naman ako dahil ang walang kwentang MS Word ko nagmemeryenda ata at parang tumuloy na sa inuman!!! Taya ng mga programs sa PC ko para sa mga bagong saltang honored guests na Virus… ayun jamming na sila at parang lukso ng dugo lang ang naramdaman sa isa’t-isa dahil di man lang pumalag ang mga pulis pangkalawakan ng computer ko… Three-in-one na happenings ang naganap…

1. WELCOME PARTY- dahil pinili nilang tourist spot ang PC ko… may 21 gun salute pa at sabitan ng sampaguita!!! Akala mo high ranking official ang lumanding… papansin eh, nagpopop-up every 5 minutes… (Mabuhay!!! All your needs will be attended… Enjoy your stay!!!)

2. VICTORY PARTY- para sa pagkakapanalo sa deathmatch nila versus antivirus ng pc ko *drumroll*… wala… mismatch ang laban, nagkakape pa yung virus habang ininvade ang mga Baryo Bulok ng pc ko (hep-hep hooray!!!) at;

3. DESPIDIDA- para sa pag-aalsa balutan ng mga programs ng pc ko.. ang mga loko mukhang masaya pang aalis at kumakaway-kaway pa… at para sa nalalapit na pagpapareformat ng de-uling kong PC (Bon Voyage!!!)

Eh kasi naman ang inyong lingkod, yours truly, nakalimutang expired na pala ang anti-virus ko since the world began… may bago akong isinalang na anti-virus… bagong infantry division ika nga na itinalaga para sumugpo ng mga kalaban… ayun!!! pinagtatawanan lang ng mga illegal alien na immigrants sa sablay kong computer.. naka-arms of mass destruction ung mga bisitang virus na to na parang fit for world war III, samantalang ang pc ko naka-pana at gulok pa rin na panahon pa ng balangay ang mga armas at parang away-tribu lang ang pupuntahan… yung tipong umaamba palang yung kalaban tumakbo na kagad ng pagkalayo-layo na parang nakaangkas lang sa formula-one ni Michael Schumacher… parang laban-tanga lang ang kayang gawin ng mga bata ko… halatang ang battlecry nila eh, “Today is a good day to die”

pustahan o.. sino ang unang sisgaw ng “i surrender!” ang may mga resistensya builders na mga virus na to o ang computer ko… Landslide win eto…

bad trip ang dami niyang sakit, di ko alam kung kelan ipapaayos ng kapatid ko o kung may balak nga pa ba siyang ipaayos… clinical impression pa lang irreversible na, baka bago pa mabigyan ng final diagnosis eto, DEAD ON ARRIVAL NA!!! yabit tayo jan… leche talaga!!! Leche!!!

Akala nyo totoo noh? Sinulat ko yan October 18, 2006… Siyempre sa huli ko na ibinunyag na past post lang to…alam kong tamad magbasa ang iba jan pag re-post eh… may tinatapos lang akong mga promises kaya di ako makapag-blog… Hindi yan reposted from wordpress ha…sa friendster yan galing pero revised edition… aha mahuhuli ko ang mga taong hindi nagbabasa hanggang huli.. cheers;p

Glesy the Great

Malamang lahat naman tayo naranasan ng tumawid sa kalsadang parang sinisingil ka na sa lahat ng mga nagawa mong kasalanan… yung tipong magdadasal ka muna ng 1 our father, 3 hail mary’s at 4 glory be’s bago ka tumawid…  bago ka tumawid alam mong somewhere out there at the end of the road eh nandyan lang si kamatayan at nagkakape… at parang habang tumatawid ka pakiramdam mo hila-hila mo na ang karwahe ng kabaong mo… nasa gutter ka pa lang masyado ng obvious sa mga dumadaang sasakyan na handa na silang magkasala at pumatay ng tao… yung takbong nagsasabing “nagmamadali kami, kung gusto mong tumawid, eh sorry na lang gusto ko ring dumaan eh”… mga driver na willing silang gawin kang kalso… silang mga driver na balak kang ipangtapal sa mga lubak ng kalsada… at mga sasakyan na gusto ka ng ipakilala sa kabilang buhay… Lalo na ang mga bus na kung gaano karami ang seat capacity nila kasama na ang mga naka-standing ovation eh ganun na rin karami ang mga taong pinadama nila ng near death experience… hindi to OA, may ganyan talagang kalsada…

Meron pang mga instances na habang tumatawid ako eh isang kandirit na lang mababangga na ako ng sasakyan tapos pagtingin ko sa driver nakangiti pa sa’kin.. parang ganito pa gusto nyang sabihin: “Akala mo babanggain kita noh? Joke lang!!! Wala yun, kakalabitin ka lang ng bumper ko”… parang gusto kong bumili ng ten wheeler ng mga panahon na yun at kalabitin siya ng sampung gulong ng ten wheeler ko…

Meron pa akong kaibigan na kung maka-tawid akala mo gawa lang sa karton yung babangga sakanya… Parang hawak lang niya ang baston ni Moses at hahawi ang daan… Kahit nasa gitna kami ng kalsada sinigawan ko sa nanginginig na boses ng “P*$#^ i#@ ka!!! Nakainsurance na ba ang buhay mo ngayon? Pwes, ako hindi!!!”

Sineseryoso ko ang mga sign na may nakasulat na “Bawal tumawid, nakamamatay” kahit na nakasulat pa ito sa karatula at penmanship na parang “Room for Rent” lang ang nakalagay… Siguro naman di sila maglalagay ng ganun kung lahat ng nabangga dun eh himalang nakapaglakad at nabuhay ng muli…

Nangyari na rin sa akin na habang tumatawid ako ng banayad at walang alinlangan eh bigla na lang akong nadapa ng walang kapoise-poise at halatang hindi pinag handaan… kulang na lang kumembot ako paupo, steps na sana yun ng kantang “sit down, sit down, you’re rocking the boat”… ayun, lahat ng gamit ko sumang-himpapawid lahat at nagkalat sa daan… parang may naglaro ng tumbang preso sa kalsada at umuwi ng bahay ng hindi kinukuha ang mga pamato nila… mukha tuloy akong galing sa penitensya kasi pumasok ako sa skul na duguan ang tuhod… o di ba? Malayo pa lang ako, halatang tanga na yung tumatawid…

Out Of Topic: kanina pa ako labas ng labas ng bahay nakalimutan kong naka-head band pala ako na may bulaklak na pink na sobrang laki.. kaya pala tinitingnan ako ng mga kalalakihan at kababaihan alike….. ahaha.. akala ko nakakatibo na ako ngayon… leche… cheers;p

Glesy the Great

]]> http://anakngpiso.wordpress.com/2009/01/25/stop-look-or-patay-kang-bata-ka/feed/ 36 anakngpiso http://anakngpiso.wordpress.com/2009/01/13/sa-ayaw-at-sa-gusto-mo-ayaw-ko-na/ http://anakngpiso.wordpress.com/2009/01/13/sa-ayaw-at-sa-gusto-mo-ayaw-ko-na/#comments Tue, 13 Jan 2009 07:16:25 +0000 glesy the great http://anakngpiso.wordpress.com/?p=282 ]]>

kelangan kong mag-aral ngayon pero habang nagbabasa ako parang sabi ng diwa ko “I am going to shut down in five minutes. Timer starts now… three, two, one… BLACKOUT” biglang may lilitaw na pop-up window na nag nagsasabing “ay sorry  3 seconds na lang pala… na-atat na ako eh“…. nawawala na sa wisyo yung utak ko at parang papuntang byaheng langit na naman ang kamalayan ko… kung hindi ako tumayo at nagpopost ng blog ngayon eh malamang kasing lutong ng chicharon na naman akong naghihilik…  malamang flat on bed at comatose na naman ako… malamang katulad ng palaging sinasabi ng kaibigan ko, kumakanta na naman ng “Lonely is the night when i’m not with you” ang mga textbooks ko…

Kapag pupulutin ko na yung book ko para mag-aral sinasabi ng utak ko “weeeeeeeeehhh… ang corny-corny mo!!!”…  habang nagbabasa ako parang bumabagal tibok ng heart ko, siguro pati siya naboboringan sa ginagawa ko… di na ako magtataka kung sinabi nyang “kapag hindi ka tumigil jan, ako ang titigil… makikita mo”…  saka pansin ko parang lagi akong naiihi.. kitams pati urinary system ko tamad mag-aral… pakiramdam ko tuloy walang silbi pantog ko pag nag-aaral ako… minsan pag masyado ng bumenta ang pag-jinggle ko as an excuse para tumigil ako, eh may feeling naman ako na may mag-wa-walk-out na jebs sa pwet ko.. pero kahit lumubo na ata ugat ko sa pwet  sa kakairi, wala pa ring rumarampa sa toilet bowl..

di ako madalas umiinom ng kape para magising kasi matagal na akong tapos mag-aral pero abala pa rin ang balunbalunan factory ko… laxative effect kasi sakin ang kape… di rin ako kumakain habang nag-aaral kasi at the end of the night marerealize ko na lang na mas marami pang laman ang tiyan ko kesa sa utak ko…

na-experience nyo ba yung akala nyo nag-aaral pa kayo pero natutulog na pala kayo na parang nasa alice in wonderland lang… once naging paboritong trick yan ng utak ko.. pag-gising mo ng umaga para kang lasing na di mo na matandaan kung nirape ka ba o ikaw yung nang-rape (wag kayong epal, di nangyari sakin yan)…

syet kelangan ko na talagang mag-aral… isang paragraph pa eh i-chochoke slam na ako ng mabuti kong konsesnya… cheers;p

Glesy the Great

]]> http://anakngpiso.wordpress.com/2009/01/13/sa-ayaw-at-sa-gusto-mo-ayaw-ko-na/feed/ 34 anakngpiso http://anakngpiso.wordpress.com/2008/12/29/romance-me-not/ http://anakngpiso.wordpress.com/2008/12/29/romance-me-not/#comments Mon, 29 Dec 2008 15:02:08 +0000 glesy the great http://anakngpiso.wordpress.com/?p=268 ]]>

Once upon a time… sa Lungsod ng Nazareno humigit kumulang dalawang milenyo bago nauso ang anak sa pagkadalaga, mayroong nagngangalang Maria na engaged to be married kay Joseph na isang karpintero.

ooops hanggang jan na lang muna dahil kung gusto nyong mabasa ang kabuuan punta kayo dito  Glesy the Great’s Own Version: The Story of the Nativity… eh nangapit-blog na naman kasi ako… kaya ako muna ang romansahin nyo sa romancinghelena.com…

kung yung pinost ko sa azraelworld na (Post-Halloween Special: by Glesy the great) eh binasa nyo sana eto rin basahin nyo at sana wag nyong kalimutan na mag-comment… mejo sampung kabanata ang haba nyan… kumbaga sa lyrics ng kanta sa song hits parang “repeat the chorus ten times” ang nakasulat… di naman siya ganun kahaba pero kung nahabaan kayo isa lang ibig sabihin nun–tamad kayo… kung di nyo babasahin yan ng buo susumbong ko kayo kay BJ (Baby Jesus)…

sa totoo lang nung natapos ko ng gawin yan… nagduda ako kasi parang sobrang haba… ang mga tao pa naman minsan nalalaos si Juan Tamad sa pagbabasa ng blog entry… pero nung sinabi ni Helena na okay naman siya… Tsk (sabay buntong hininga na malalim), chige na nga nagpapakipot lang naman ako eh…

Out of topic: Foobarph, alam kong once mo rin akong ininvite na maging contributor sa site nyo.. pero I am humble enough to admit na di ko talaga kayang gumawa ng nobela na tipong may kwentong katuturan… masyado kasing madaming kanto ang utak ko na di ko maituwid pag kinakailangan… tingnan mo naman yung blog ko napaka-informal ng dating… tapos ididikit niyo ako sa inyo na parang laging UNO ang grade sa formal writing… di ba nakaka-intimidate naman para sakin yun? kahit anong tagilid ata ang gawin ko para lang lumabas ang artisitc side ko sa novel writing baka tumulo na lang utak ko sa tenga ko isang paragraph pa lang ang nagagawa ko…  pero seryoso, di lang talaga ako tulad nyo na parang deep breathing exercise lang ang paggawa ng nobela…

At isa pang out of topic: pumunta ako sa blog ni gmacomics kanina at nakita kong ginreet nya si pot na may picture pa… tapos pumunta naman ako sa blog ni pot… ayun umalis agad ako dahil wala yung picture ko… kaya pot kung ayaw mong makita ang picture ko sa blog mo.. pwes tingnan mo ang gagawin ko

pwes ako ang maglalagay dito...

Happy Birthday!!! sa ayaw at sa gusto mo… wish ko para sa’yo eh makagawa ko ulit ng anak na kasing gwapo ni baste.. gusto ko paglabas nya 23 years old agad ha… para tatalian ko na leeg nyan para sakin…

uy wag nyong kalimutang dumalaw sa romancinghelena.com ah…  at kung may gusto pang iinvite ako sa blog nyo… well, tulad ng sinabi ko dati “I’m all yours” cheers? cheers!!!!;p- lablots

Glesy the Great

]]> http://anakngpiso.wordpress.com/2008/12/29/romance-me-not/feed/ 37 anakngpiso pwes ako ang maglalagay dito...